MEISANMUI 'ไร้กระบวนท่า LOUNGE'

JUNEWRITE MEMORIAL:2133x2833px paint with photoshop

วาดไว้เป็นที่ระลึก

ที่จริง ชอบกิจกรรมนี้

 

 

อนึ่ง ...กิจกรรมนี้ ทำให้เรานึกถึงตัวเราเอง

ช่วงก่อนหน้านี้ วาดรูปทุกวัน แต่กลับไม่รู้สึกมีความสุขเท่าไร

การเป็นนักวาด ที่ต้องคำนึงถึงเรื่องเงิน และสถานภาพทางการเงิน

ทำให้เราลืมความสุขจากการวาด

ติดนิสัยจากการทำงาน commercial 

กลายเป็นวาดรูปบ่อย วาดให้เสร็จ ละทิ้งนิสัยจับจด

จนไม่ได้วาดรูปด้วยอารมณ์และความรู้สึกของตัวเอง 

ลืมความสุขที่ได้จากการวาดไป

และก่อนหน้านี้เขียนใน twitter ว่า 

การที่คนเราจะประสบความสำเร็จในการพัฒนาทักษะอะไรสักอย่าง

อาศัยปัจจัย 3 อย่าง

1.ความสม่ำเสมอ(consistency)

2.ความถี่จากการทำซ้ำ(frequency)

3.การไม่ล้มเลิก(no quit)

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ความรู้สึกขณะวาด

หรือ เขียน มันต้องเกิดมาจากความสุข

จากการจินตนาการก่อน

(ซึ่งก็ต้องขอบคุณ Hector มาก DAที่ช่วยบอกประเด็นนี้)

เราก็เลยนึกขึ้นได้ว่า...นานเท่าไรนะ ที่ไม่ได้วาดรูปด้วยความสุข

แต่วาดเพราะต้องวาดให้เสร็จภาพหนึ่้ง เราคำนึงว่าต้องทำงานเสร็จ

มากกว่าความสุขที่ได้จากการวาด 

(หรือเราคำนึงว่าจะต้องดูดดาวมากกว่าความสุขที่ได้จากการเขียน 555)

สิ่งที่ขาดหายไป หรือ ความรู้สึกที่หายไป เวลาทำงานหาเงิน มันคือจุดนี้

ทำให้เราเริ่มกลับมาวาดรูปและเขียนด้วยความสุขอีกครั้ง

โดยไม่คำนึงว่า งานเราจะเป็นที่ชื่นชอบหรือไม่

คติที่ได้ในวันนี้คือ อดีตผ่านไปแล้ว อนาคตยังมาไม่ถึง

สิ่งที่สำคัญคือปัจจุบัน คือ ทำปัจจุบันให้ดี 100% 

แล้วพรุ่งนี้จะดีเอง

เพราะฉะนั้น ถึงดอกไม้เราจะเหี่ยว ต้นไม้จะไม่ค่อยโต

มันก็ไม่สำคัญเท่าเขียนด้วยความสุขหรือเปล่า

(เอ๊ะ นี่มันข้ออ้่างหรือเปล่า)

แต่งานที่ touch people heart หรืองานที่จับใจคนได้

มันต้องมาจากการทำด้วยความสุขแน่นอน

จบ